درباره‌ی پیر (پرویز) امیدیار

او زمانی که در منطقه‌ی خلیج سان فرانسیسکو زندگی و کار می‌کرد، ‌با پاملا وسلی، دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی که بعدها به عنوان مشاور مدیریت کار خود را آغاز کرد، آشنا شد و سپس ازدواج کرد. طبق یک داستان معروف، امیدیار در اصل سایت حراج آنلاینی را برای کمک به تجارت همسر خود ایجاد کرد و ظرف آبنبات‌های Pez (‌نوعی آبنبات محبوب کودکان با ظرف‌هایی به شکل شخصیت‌های کارتونی) را جمع‌آوری می‌کرد، اما در مصاحبه‌اش با آکادمی موفقیت، امیدیار این داستان را نظر به اینکه در رسانه‌ها شاخ و برگ یافته بود، ساختگی و بی‌اعتبار دانست. دیگر سخنگویان eBayاز آن موقع، آن را به عنوان داستانی ساخته شده توسط روزنامه نگاران توصیف می‌کنند. در حقیقت، امیدیار پیش از این شیفته و علاقه مند به ایجاد محلی آنلاین برای حراج مستقیم فرد به فرد برای اقلام کلکسیونی بود.

در سال ۱۹۹۵ او یک نمونه‌ی ساده‌ی اولیه را بر روی وب سایت شخصی خود ایجاد کرد و یک سرویس آنلاین را با نام شبکه حراج (Auction Web) راه‌اندازی کرد. اولین جنسی که در این سایت فروخته شد، ظرف آبنبات Pez‌ نبود، بلکه یک اشاره‌گر لیزری شکسته بود. امیدیار شگفت زده شد که شخصی برای دستگاهی در وضعیت شکسته شده پول پرداخت می‌کند، اما خریدار آن به او اطمینان داد که از روی تعمد نشانگر‌های لیزری شکسته را جمع‌آوری می‌کند. در طول زمان شگفتی‌های مشابهی نیز رخ دادند. کسب و کار گسترش یافت به طوری که مخاطبان شروع به ثبت محصولات تجاری خود در سایت با تنوع غیر قابل تصوری کردند.
امیدیار دستمزدهای کوچکی را که از هر فروش به دست می آورد را برای توسعه و گسترش سایت خود هزینه می‌کرد. درآمد سایت به زودی از حقوق و دستمزد او در شرکت جنرال مجیک پیشی گرفت و امیدیار تصمیم گرفت توجه کامل خود را به شرکت جدیدش معطوف کند. تجارت او به واسطه ی تبلیغات شفاهی و دهان به دهان گسترش یافت.

auction web

شبکه حراج (Auction Web) مکانی را برای تبادل نظر و بازخورد به خود اضافه کرد که به خریداران و فروشندگان اجازه می‌داد تا صداقت و قابلیت اطمینان یکدیگر را بسنجند و به یکدیگر رای بدهند. سایت به سرعت از فروشنده‌ی اقلام کلکسیونی به بازاری با طیف وسیعی از اقلام قابل فروش از جمله مبلمان، لوازم الکترونیکی، لوازم خانگی، اتومبیل و سایر وسایل نقلیه، تبدیل شد. در سال ۱۹۹۶، امیدیار قراردادی را امضا کرد که به واسطه‌ی آن می‌توانست بلیط های هواپیمایی را به صورت آن‌لاین عرضه کند. در سال ۱۹۹۶، شبکه حراج میزبان ۲۵۰۰۰۰ حراجی (مزایده)  بود. در ماه اول سال ۱۹۹۷، این رقم به ۲ میلیون مزایده رسید. دو اواسط سال، سایت eBay میزبان نزدیک به هستصد هزار مزایده در روز بود.

پیر امیدیار در سال ۱۹۹۷ نام شرکت را به eBay تغییر داد و به طور فعالانه‌ای شروع به تبلیغ خدمات شرکت خود کرد. او از زمان ثبت حقوقی شرکت، به عنوان رئیس هیات مدیره خدمت می‌کرد. در ابتدا، او همچنین به عنوان مدیر ارشد مالی، رئیس و مدیر عامل خدمت می‌کرد اما این موقعیت‌های شغلی را یک به یک واگذار کرد؛ آخرین آن‌ها زمانی بود که مگ ویتمن، مدیر اجرایی سابق Hasbro را در سال ۱۹۹۸ استخدام کرد. در آن زمان، eBay کمتر از ۳۰ کارمند، نیم میلیون کاربر و ۴۷ میلیون دلار درآمد داشت. زمانی که سهام eBayبرای اولین بار در بازار بورس برای عموم عرضه شد، سایت بیش از یک میلیون کاربر ثبت شده داشت. قیمت سهم در روز اول معاملات تقریبا سه برابر شد و امیدیار را یک شبه به یک میلیاردر مبدل کرد.

انبساط و گسترش سریع ترافیک eBay بدون رنج و زحمت به دست نیامد. در سال ۱۹۹۹ شرکت از شماری از وقفه‌هایی که در زمان ارائه‌ی خدمات اتفاق می‌افتاد، رنج می‌برد که یکی از آن‌ها ۲۲ ساعت به طول انجامید. اما امیدیار  اعتماد مشتری های دائمی سایت را مجددا به دست آورد. شرکت ده هزار تماس تلفنی را با کاربران فعال برقرار کرد و طی آن به خاطر وقفه‌ای که در ارائه‌ی خدمات رخ داده بود، عذرخواهی کرد و به آن‌ها اطمینان داد که هر اقدام ممکن را برای همیشه بالا بودن سایت در آینده انجام خواهند داد.

در حالی که سایر کسب و کارهای در سال ۲۰۰۰ میلادی قربانی حباب دات کام شدند، ebay به گسترش خود ادامه داد.

در سال ۲۰۰۲، eBay توانست شرکت پردازش پرداخت آنلاین پی پال (PayPal) را که از آن در بسیاری از معاملات آنلاین استفاده می¬شد، بدست آورد و بسیاری از فروشندگان آنلاین را وادار کرد تا خدمات این شرکت را به کار گیرند. در همان زمان، eBay خدمات خود را متنوع و گوناگون ساخت و به فروشندگان اجازه داد تا علاوه بر حراج¬ها و مزایده¬های معمولی، فروش با قیمت ثابت و “بهترین پیشنهاد” فروش را هم به کار گیرند. به واسطه¬ی برنامه¬ی توسعه دهندگان نرم افزار eBay، توسعه دهندگان نرم افزار می¬توانند اپلیکیشن (برنامه کاربردی)¬هایی برای ادغام کردن در سایت ایجاد کنند. در سال ۲۰۰۵، یک طبقه بندی برای خرید و فروش ماشین آلات صنعتی مازاد و تجهیزات و ساز و برگ کسب و کارها باز کرد. در حال حاضر بسیاری از شرکت¬های بزرگ برای تعیین قیمت برای محصولات و خدمات خود از eBay استفاده می¬کنند.
پیر امیدیار در هیات امنای دانشگاه تافتز، موسسه¬ی Santa Fe و بنیاد امیدیار در حال خدمت است. در نوامبر سال ۲۰۰۵، پیر و همسرش پاملا امیدیار اعلام کردند هدیه¬ای ۱۰۰ میلیون دلاری وقف صندوق¬های قرضه (وام) خرد امیدیار-تافتز کردند. در آن زمان، این بزرگترین هدیه در تاریخ دانشگاه تافتز و همین طور بزرگترین تخصیص سرمایه¬ی خصوصی به صندوق¬های قرضه از جانب یک شخص یا یک خانواده بود. این صندوق که توسط هیات امنای دانشگاه تافتز اداره می¬شد، در طرح¬های ابتکاری کوچک بین المللی که برای توانمند سازی مردم کشورهای در حال توسعه به منظور بیرون کشیدن آنها از فقر طراحی شده بودند، سرمایه گذاری کرد. ده سال پس از اینکه سهام eBayبرای اولین بار در بازار بورس برای عموم عرضه شد، eBay در سرتاسر جهان گسترش یافت، بیش از ۱۵۰۰۰ نفر برای ارائه¬ی خدمات به صدها میلیون مشتری دائمی شرکت استخدام کرد و در سی کشور جهان به خصوص با حضور وسیعی در چین و هند فعالیت دارد. در سال ۲۰۰۹، eBay در آمدش را ۷۲۷/۸ میلیارد دلار گزارش کرد و مجله¬ی فوربس ثروت شبکه¬ی امیدیار را ۶/۳ میلیارد دلار تخمین زد.

به مانند دیگر خیرین خانواده¬ی امیدیار، شبکه¬ی ارتباطی امیدیار از سازندگان فن¬آوری ارتباطات اضطراری یوشاهیدی Ushahidi (“گواهی” و یا “شاهد” در زبان سواحیلی)، اپلیکیشنی که به کاربران اجازه می¬دهد تا از داده¬های ارسال شده توسط کاربران تلفن همراه، نقشه¬هایی را ایجاد کنند، حمایت کرد. در اصل در پی انتخابات خشونت آمیز سال ۲۰۰۷ در کنیا، و از آن زمان به بعد برای پیگیری آسیب ناشی از نشت نفت در خلیج مکزیک و تعیین موقعیت بازماندگان به دام افتاده در زلزله سال ۲۰۱۰ هائیتی استفاده شده است. Crowdmap یک نسخه¬ی رایگان کاربر پسند مبتنی بر وب از این برنامه¬ی کاربردی می¬باشد که به لطف پشتیبانی شبکه¬ی امیدیار هم اکنون به صورت آنلاین در دسترس است. در سال ۲۰۱۰، پیر امیدیار در لیست ۴۰ میلیاردر متعهد به سپردن حداقل نیمی از دارایی¬های خود به موسسات خیریه، به بنیانگذار مایکروسافت بیل گیتس و وارن بافت ملحق شد. در حقیقت، پیر و پاملا امیدیار مصمم هستند که همه ثروت خود، به جز یک درصد از آن را در طول ۲۰ سال آینده در این راه خرج کنند.

تاریخ نگار کاری پرویز امیدیار

  • در سال ۱۹۹۱، این هواخواه و علاقمند به نرم افزار، همراه با آرنولد بلین، گرک استین، ویل پول و مت کاش یک شرکت قلم نوری یا استایلوس با مقیاس کوچک به نام ‘Ink Development’ تاسیس کرد. 
  • دو سال بعد، موسسان شرکت، آن را دوباره با نام ‘eShop’ نامگذاری کردند و روی تجارت الکترونیک متمرکز شدند.
  • در چهارم سپتامبر سال ۱۹۹۵، امیدیار یک سایت اینترنتی به نام ‘Auction Web’ راه‌اندازی کرد که به کاربران اجازه می‌داد تا اقلام و کالاهای خود را به صورت آنلاین خرید و فروش کنند. 
  • در فاصله‌ی یک سال، این تاجر با استعداد و زیرک مجوز فروش بلیط هواپیماها را در سایت خود بدست آورد. در سال ۱۹۹۶، او همچنین مهندس ماهری با نام جفری اسکول برای همکاری در ‘Auction Web’ استخدام کرد. 
  • در سال ۱۹۹۷، بعد از انتخاب اولیه‌اش ‘echobay’، که پیش از این کاربرد داشت؛ سایت ‘Auction Web’به ‘eBay’ تغییر نام داد. در طی همان دوره مزایده و حراج اقلام فروشی سایت به مرز هشتصد هزار معامله در یک روز رسیده بود. 
  • در سال بعد، یکی دیگر از کارآفرینان شایسته و لایق به عنوان مدیر ارشد اجرایی برای ‘eBay’ استخدام و به کار گرفته شد. تجارت ‘eBay’ سرآمدی و برتری خود را ادامه داد و میلیاردها دلار برای تمام موسسان وب سایت به ارمغان آورد. 
  • در سال ۲۰۰۴، او همراه با همسرش پاملا شبکه‌ی امیدیار ‘Omidyar Network’ را تاسیس کرد تا با سرمایه گذاری در کسب و کارهای کوچک که تلاش می‌کنند تا تفاوت را به جامعه بیاورند، کمک کنند.
  • همچنین پیر که علاقه‌ی شدیدی به رسانه‌های دیجیتال نشان می‌داد، در سال ۲۰۱۰ یک وب سایت خبری با نام ‘Honolulu Civil Beat’ را معرفی کرد که در یک دوره‌ی سه ساله‌ی مداوم، موفق به کسب جایزه‌ی “بهترین وب سایت خبری” شد. 
  • در سال ۲۰۱۳، وبلاگ ‘Huffpost Hawaii’ تاسیس شد که نتیجه‌ی همکاری مابین ‘Huffington Post’ و ‘Honolulu Civil Beat’ بود. 
  • در ۱۰ فوریه‌ی سال ۲۰۱۴، این کارآفرین موفق یک شرکت روزنامه نگاری با نام ‘First Look Media’ و شرکت تابعه¬ی آن با نام ‘The Intercept’ تاسیس کرد که اخبار آنلاین را ارائه می‌کند. سازمانی متشکل از روزنامه نگاران مشهور نظیر گلن گرینوالد، دن فرومکین، جرمی اسکاهیل و لورا پویتراس.

درباره‌ی لری الیسون

الیسون بیش از یک درصد از ثروت خود را به بنیادهای نیکوکاری اهدا کرده است و یک تعهد‌نامه مبنی بر بخشش بخش اعظمی از ثروت خود به امور خیرخواهانه امضا کرده است. علاوه بر کارش در اوراکل، الیسون موفقیت‌هایی هم در قایق‌رانی به واسطه‌ی تیم اوراکل ایالات متحده امریکا داشته است؛ همچنین دارای گواهینامه‌ی خلبانی هواپیما و صاحب دو جت جنگی است.

اولین حرفه و شرکت اوراکل

در طول دهه‌ی ۱۹۷۰، بعد از یک دوران کوتاه حضور در شرکت Amdahl، الیسون کار کردن برای شرکت Ampex را شروع کرد. یکی از پروژه‌های او، شامل ایجاد پایگاه داده برای سیا (سازمان اطلاعات و امنیت آمریکا) بود که او آن را “اوراکل” نامید. الیسون از یک مقاله که توسط ادگار کاد در زمینه‌ی طراحی پایگاه داده‌ی رابطه‌ای با نام “مدل رابطه‌ای داده‌ها برای بانک‌های بزرگ اطلاعاتی به اشتراک گذاشته شده” نوشته شده بود، الهام گرفت. در سال ۱۹۷۷، او آزمایشگاه‌های توسعه‌ی نرم افزاری (SDL) را به همراه دو شریک خود و با مجموع سرمایه گذاری دو هزار دلار، که هزار و دویست دلار آن متعلق به خود الیسون بود، تاسیس کرد.

در سال ۱۹۷۹ نام شرکت خود را به شرکت نرم افزار رابطه‌ای تغییر داد و در سال ۱۹۸۲ بعد از ارائه‌ی گل سرسبد محصولات شرکت یعنی پایگاه داده‌ی اوراکل، رسما نام شرکت به اوراکل تغییر شد. الیسون در مورد پایگاه داده‌ی سیستم R شرکت IBM‌ چیزهایی شنیده بود و بر پایه‌ی نظریه‌های کاد می‌خواست تا اوراکل را با‌ آن سازگار کند، اما شرکت IBM بواسطه‌ی امتناع از به اشتراک گذاری کد سیستم R، این امر را غیر ممکن ساخت.

نسخه‌ی اولیه اوراکل در سال ۱۹۷۹، اوراکل ۲ نام گذاری شد. در سال ۱۹۹۰، اوراکل ده درصد از نیروی کار خود (حدود ۴۰۰ نفر) را به دلیل از دست دادن سرمایه‌اش اخراج کرد. این بحران که تقریبا در نتیجه‌ی ورشکستگی شرکت بود، به دلیل راهبرد بازاریابی جسورانه‌ی اوراکل اتفاق افتاد که در آن فروشندگان، مشتریان بالقوه را با اصرار وادار می‌کردند تا بیشترین میزان ممکن از نرم افزار را همزمان خریداری کنند. فروشندگانی که در آن هنگام میزان گواهی فروش در سه ماه آتی را ثبت می‌کردند، به موجب آن پاداش خود را افزایش می‌دادند. این امر زمانی که فروش‌های آتی شرکت متعاقبا نتوانست جامه‌ی عمل به خود بپوشاند و از عملی شدن باز ماند، تبدیل به یک مشکل جدی شد. اوراکل در نهایت دوبار مجبور به تجدید ارائه سود و حل و فصل پرونده‌های حقوقی دادخواستی ناشی از اغراق در اعلام درآمدهای خود شود. الیسون بعدها ذکر کرد که اوراکل مرتکب “یک اشتباه تجاری باورنکردنی و غیر قابل قبول” شده بود.

در سال ۱۹۹۴، شرکت Informix از Sybase پیشی گرفت و مهم‌ترین رقیب اوراکل شد. جنگ سخت و شدید بین مدیرعامل شرکت اینفورمیکس یعنی فیل وایت و الیسون برای سه سال در صدر اخبار سیلیکون ولی (نام منطقه‌ای در حدود ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی سانفرانسیسکو در حومه کالیفرنیای آمریکا می‌باشد. شهرت این منطقه به دلیل قرار داشتن بسیاری از شرکت‌های مطرح انفورماتیک جهان در این منطقه است. نام این منطقه ابتدا برگرفته از تعداد زیاد شرکت‌های تولید کننده‌ی چیپ‌های سیلیکونی در این منطقه بود که بعدها به نمادی از وجود کمپانی‌های زیاد فعال در زمینه فناوری‌های پیشرفته تبدیل شد) بود.

در آوریل ۱۹۹۷، شرکت اینفورمیکس کسری درآمد عمده و تجدید ارائه سود خود را اعلام کرد. فیل وایت در نهایت به زندان افتاد و شرکت IBM در سال ۲۰۰۱، اینفورمیکس را در خود جذب کرد. همچنین در سال ۱۹۹۷، پس از آنکه استیو جابز به شرکت اپل بازگشت، الیسون به عنوان مدیر، کارگردانی کامپیوتر اپل را انجام داد. الیسون در سال ۲۰۰۲ استعفا داد و گفت “برنامه‌ام در حال حاضر به من اجازه حضور کافی در جلسات رسمی هیات مدیره برای تضمین نقش خود به عنوان یک مدیر را نمی‌دهد”. با شکست اینفورمیکس و Sybase، اوراکل سال‌ها از تسلط بر این صنعت تا زمان ظهور سرور SQL مایکروسافت در اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰ و تصاحب اینفورمیکس توسط شرکت IBM‌ در سال ۲۰۰۱ به منظور تکمیل پایگاه داده‌ی DB2 خود، لذت می‌برد. از سال ۲۰۱۳ رقبای اصلی برای امتیاز انحصاری پایگاه داده‌ی جدید اوراکل در سیستم عامل‌های یونیکس، لینوکس و ویندوز، DB2 از شرکت IBM و سرور SQL مایکروسافت است که فقط روی ویندوز اجرا می‌شود. DB2 شرکت IBM هنوز هم بر پایگاه داده ابررایانه‌ها تسلط دارد.

از سال ۲۰۱۰ تا حال حاضر

اتحادیه‌ی اروپا مالکیت اوراکل بر سان مایکروسیستمز را در ۲۱ ژانویه‌ی سال ۲۰۱۰ تایید کرد و اعضا توافق کردند که اکتساب شرکت سان “پتانسیل این را دارد که دارایی‌ها و ارزش‌های آن را احیا کرده و محصولات جدید و نوآورانه‌ای را خلق کند”. تملک شرکت سان همچنین به ارواکل اجازه‌ی کنترل پایگاه داده‌ی متن آزاد/باز رایج و پرطرفدار MySQL را که شرکت سان در سال ۲۰۰۸ بدست آورده بود، داد. در نهم اوت سال ۲۰۱۰، الیسون هیات مدیره‌ی HP‌ را به خاطر اخراج مدیر عامل مارک هرد از کار، با نوشتن این جمله که “پس از این که هیات مدیره‌ی احمق اپل، سال‌ها پیش استیو جابز را اخراج کرد، هیات مدیره‌ی HP بدترین و احمقانه‌ترین تصمیم را در مورد مجموعه‌ی پرسنل خود اتخاذ کرده است” تقبیح و نکوهش کرد. (الیسون و هرد دوستان شخصی بسیار نزدیک هم هستند). سپس در ۶ سپتامبر، اوراکل آقای هرد را استخدام کرد و او را در کنار سافرا ای کاتز، از روئسای مشترک شرکت قرار داد.

در مارس سال ۲۰۱۰، مجله‌ی فوربس لیست میلیاردرها را منتشر کرد و الیسون را با سرمایه‌ی خالص برآورد شده‌ای در حدود ۲۸ میلیارد دلار، به عنوان ششمین فرد ثروتمند جهان و سومین شخص ثروتمند امریکا رتبه‌بندی کرد. در ۲۷ ژوئیه‌ی سال ۲۰۱۰، وال استریت ژورنال گزارش کرد که الیسون با وصول دستمزدی به ارزش جمعا ۸۴ میلیارد دلار امریکا، پردرآمدترین مدیر عامل جهان در دهه‌ی گذشته است. در سپتامبر ۲۰۱۱، الیسون در لیست میلیاردرهای مجله‌ی فوربس با سرمایه‌ی خالص۵.۳۶ میلیارد دلار، در رده‌ی پنجمین شخص ثروتمند جهان و دوباره سومین شخص ثروتمند امریکا رتبه‌بندی شد. در سپتامبر سال ۲۰۱۲، نام الیسون با سرمایه‌ی خالص ۴۴ میلیارد دلار باز هم در لیست مجله‌ی فوربس به عنوان سومین شهروند ثروتمند امریکا، بعد از بیل گیتس و وارن بافت ذکر شد. در اکتبر ۲۰۱۲ نام او بعد از دیوید همیلتون کخ، به عنوان هشتمین شخص ثروتمند جهان با توجه به شاخص میلیاردرهای بلومبرگ ذکر شده بود. الیسون صاحب و مالک سهام در Salesforce.com، NetSuite، شرکت بیوتکنولوژی Quark و مجموعه‌ی داروسازی Astex است . در ژوئن سال ۲۰۱۲، الیسون با خرید ۹۸ درصد از جزیره‌ی Lana’I (از مجمع الجزایر هاوایی) از شرکت Castle & Cooke دیوید مورداک، موافقت کرد. قیمت گزارش شده بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیون دلار بود. در سال ۲۰۰۵، الیسون با پرداخت ۱۰۰ میلیون دلار به حساب موسسه‌ی خیریه‌ای با نام اوراکل، برای حل و فصل مرافعه‌ی دادگاهی چهار ساله‌ی معاملات غیر قانونی در بورس (معاملات از طریق دسترسی به اطلاعات محرمانه) موافقت کرد

در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۱۴، الیسون اعلام کرد که می‌خواهد از سمت خود کناره‌گیری کند. او قصد دارشت تا رئیس اجرایی و مدیر ارشد فناوری گردد.

امروز لارنس الیسون یک خانه‌ی اصلی در وودساید کالیفرنیا دارد. او به عنوان رئیس اوراکل دو دوره از سال ۱۹۷۸ تا سال ۱۹۹۶ خدمت کرد و از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ و دوباره از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴، پست رئیس هیات مدیره را بر عهده گرفت. برای ۳۷ سال اول شرکت، او تنها مدیر ارشد اجرایی اوراکل بود. در سال ۲۰۱۴، او از نقش مدیر عاملی شرکت چشم پوشی کرد و این پست را به دو همکار قدیمی خود واگذار کرد. او در حال حاضر نقش رئیس اجرایی را در شرکت عهده‌دار است و به خدمت خود تحت عنوان مدیر ارشد فناوری ادامه می‌دهد. او همچنان آشکارترین و قابل رویت‌ترین سخنگوی شرکت باقی مانده است.